Bu dizinin detaylı alt yazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
(Müzik - Jenerik)
(Müzik devam ediyor)
(Müzik)
Bu böyle konuşmadan etmeden alınabilecek bir karar değil ki.
Böyle pat diye olmaz ki bu işler.
Hatice, neyi konuşacaktık? Kız sizinle yaşamak istiyorum diyor.
Tek başıma çocuklarıma bakamıyorum diyor. Yani ne olacak sen...
...sokakta mı bırakacaksın kızını, torunlarını?
Hayır, para vereyim dedim, kabul etmedi, illa buraya geleceğim dedi.
Sence bu normal mi?
Sadece kirayla olmuyor ki geçim derdi. Bu devirde her şey masraf.
-Ee, öyle. Hakikaten bir düşünecek olur-- -(Hatice) Enver.
Burnundan kıl aldırmayan Bahar, neden iki çocuğuyla bizim kapımıza dayanıyor?
(Hatice) Neden burada yaşamak istiyor? Hiç bu soruları soruyor musun kendine?
Hayır, sormuyorum.
Çünkü ben baştan beri bunun böyle olması gerektiğini düşünüyorum.
Ama galiba sen soruyorsun ve belli ki bu konuda bir fikrin var...
...ve bizimle onu paylaşmaya hazırlanıyorsun.
(Tepsi koyma sesi)
Bence kesin Bahar o telefonda bir şey gördü.
Senin gönderdiğin o telefonda...
...Şirin'le ilgili bir şey gördü, o yüzden buraya geldi.
Yapma Allah aşkına, Allah aşkına yapma.
Yani bir şey görmüş olsaydı gelir buraya açık açık sorardı, ne olur yapma.
Anneler çocuklarını avuçlarının içleri gibi bilir.
Onu ben doğurdum, ben büyüttüm, karakterini biliyorum.
Benim bildiğim Bahar, iki çocuğuyla kimsenin kapısına dayanmaz.
Ya en azından çocuklarının gözü önünde hayır denir diye ürker.
Onun kafasında bir şey var, bir planı var.
Anne niye hep en kötüsünü düşünüyorsun ki?
(Müzik - Gerilim)
Şirin haklı Hatice.
Ne planı olabilir ki, öyle değil mi?
Hatice, Hatice.
Hadi kurma bu kadar, hadi. Bak, kızın gelecek, torunların gelecek...
...ev şenlenecek, ortalık cıvıl cıvıl olacak, hadi, hadi, hadi sevin biraz.
Hadi. Hadi ben de gideyim, çalışayım biraz, çok işim var.
(Müzik - Gerilim)
Bahar da bana çok bayılıyor zaten.
(Müzik - Gerilim)
Anne.
Sana da inanamıyorum Şirin.
Nasıl kalsınlar dersin? Hayır, çok mu meraklısın?
Yüzünü görmek istemiyordun, şimdi evde kalsınlar diyorsun.
Tamam, haklısın. Benim o an aklıma gelmedi telefon konusu.
Ne bileyim, öyle kimsesiz, çaresiz kapımıza gelince onlar...
...acıdım hâllerine.
İyi niyetinden tabii.
Sen şimdi böyle söyleyince korktum ben de.
Haklı olabilirsin anne.
Ya bir anda niye çıkıp geldi ki?
Hayır, bu zamana kadar idare edebiliyordu.
Ne oldu da yapamaz hâle geldi?
Ay içim sıkıldı. İçim sıkıldı.
Benim de.
(Müzik - Gerilim)
Söyleyin bakalım, mutlu musunuz anneannelerde yaşayacağımız için?
-Ben çok mutluyum. -Ben de çok mutluyum.
-Ne güzel. -Peki sen mutlu musun anne?
Tabii, ben de çok mutluyum.
O zaman sırayla sayalım neden mutlu olduğumuzu. Ben başlayayım.
O ev bizimkinden daha sıcak.
-(Nisan) Sıra bende mi? -Sende.
Çünkü orası çok kalabalık ve çok güzel.
Çünkü Enver dede var.
Ve bizimle hep oyun oynayacak.
Bir de küvet çok güzel.
(Doruk) Bir de bir sürü dondurma var.
Bir de bir sürü yemek var, hem de bir sürü.
Bir de televizyon da çok güzel, hiç bozulmuyor.
Bulaşık makinesi de var. Anne, sen daha az yorulacaksın.
(Gülme sesi)
O hâlde çok şanslıyız biz, değil mi?
-(Nisan) Evet. -Hı hı.
Hadi.
-(Doruk) Anne. -(Bahar) Efendim.
Anneannem bizi niye istemiyor?
-İstiyor Dorukcuğum. -Hayır, istemiyor.
Bence sen yanlış anlamışsın.
(Bahar) Anneannen bizi istemez olur mu hiç?
Bence o odanın çok küçük olduğundan dolayı...
...biz oraya sığamayız diye üzülüyor olabilir.
Yani oda çok mu küçük anne?
Bilmiyorum Nisancığım, görmedim odayı ben de.
(Bahar) Ama bence çok küçük değildir.
-Bence çok güzeldir. -Bence de.
(Müzik)
(Kapı açılma sesi)
(Müzik)
Hah Hatice, ben de bu odayı toparlayalım diyecektim sana.
Bu fazla eşyaları falan atalım, yer açılsın biraz.
Benim atacak eşyam yok ki.
Nasıl yok? Ee, burayı boşaltmazsak nasıl kalacak çocuklar?
-Üç kişi bu hap kadar yerde. -Bu onun sorunu.
Ben dedim yerimiz yok diye.
(Kapı kapanma sesi)
Hatice, ya bu, bu yaptığın hakikaten ayıp. Ayıp.
(Hatice) Ayıbı mayıbı yok.
Bize sormadan burada kalmaya karar verdiğine göre...
...bulduğu yerde de yatacak demektir.
Sordu canım, ne demek sormadı?
Bu kız buraya kadar niye geldi bugün? Sormak için geldi.
Ayrıca ben böyle bir şeye izin veremem, temizlenecek o oda.
Hayır efendim, temizlenmeyecek.
Ne oldu, niye bağrışıyorsunuz ya?
Bağrışmıyoruz, tartışıyoruz. Annen odayı boşaltmıyor.
Orada yatıracakmış ablanla çocukları, eşyaların arasında.
Nereye koyacağım ben onca eşyayı ha, nereye? Yerim mi var benim?
Senin eski süpürgen torunlarından daha mı kıymetli?
Ya da bizim 15 senedir giymediğimiz kıyafetler?
-(Enver) Atıver canım, atıver, ne olur. -Atamam, saklayacağım onları.
Hem belki ileride benim bir yazlığım olacak...
...o elektrik süpürgesini de oraya götüreceğim.
Yenisini alırız, bir para değil bu.
Benim odama koyun.
(Müzik - Gerilim)
Fazlalıkları benim odama koyabilirsiniz.
(Müzik - Gerilim)
Yok canım, daha neler.
Tamam, siz sakin olun.
Ben halledeceğim.
(Tabak sesleri)
Ne yapıyor bu?
(Müzik - Gerilim)
Bunun için mi tartışıyorsunuz ya?
Hayır efendim.
Ver şunu bana.
Bunun yeri burası.
Burada kalacak.
Karıştırmayın düzenimi benim.
Hatice, ne yapıyorsun? Ne yapıyorsun?
(Kapı kapanma sesi)
Babacığım sen sıkma canını.
Ben annemi ikna ederim, merak etme.
(Müzik - Gerilim)
Baba.
Baba, artık buna bir son versen.
Babacığım, sonsuza kadar bana küs mü kalacaksın?
Ya ben elimden geleni yapıyorum işte.
Ya burada kalmaları için annemi bile ikna ettim.
Ama artık bana bir şans vermen gerek.
Lütfen.
(Sessizlik)
Şirin ben sana güvenmiyorum.
Ama bak, ben diyorum ki--
İnsanın sevdiği birine güvenmemesinin ne demek olduğunu biliyor musun sen?
Hı?
Ağzını her açtığında acaba şimdi ne yalan söyleyecek diye beklemek.
Cehennem bu. Sen beni cehenneme mahkûm ettin.
Huzurumu, neşemi...
...bu aileye olan inancımı yok ettin.
(Enver) Başka biri yaptın beni.
Gergin, mutsuz bir adam oldum.
Şimdi git yanımdan, beni yalnız bırak.
(Müzik - Duygusal)
Şirin.
Git.
(Müzik - Duygusal)
(Sokak ortam sesi)
-(Nisan) Anne? -Efendim.
Artık Arif abimi göremeyecek miyiz?
Görürüz kızım, niye göremeyelim?
(Bahar) Ben getiririm sizi arada belki.
Ceyda ablamı, onu da mı göremeyeceğiz?
Görürüz oğlum. Dedim ya geliriz arada belki diye.
-Her gün mü? -Her gün olmaz Dorukcuğum.
Her gün nasıl gelelim?
Ama bir şey diyeyim mi sana?
Orada da yeni insanlarla tanışacaksın.
(Bahar) Yeni arkadaşlarınız olacak, ya.
(Müzik - Duygusal)
Hadi gelin, Arif abinizle konuşmam lazım zaten benim.
Arif abi!
Durun bak, durun yahu, bak düşüreceksiniz beni.
(Arif) Bir durun bakayım şöyle.
Güçlendiniz mi lan siz?
Ben çok güçlendim.
(Arif) Belli belli.
-(Nisan) Arif abi. -Hı?
Biz taşınıyoruz.
(Nisan) Anneannemlere gideceğiz.
Ne?
(Bahar) Ben de seninle onu konuşacaktım.
Çocukları yukarı bıraksam vaktin var mı bir konuşsak?
İçe-içeride otursun onlar. Biz konuşabiliriz.
-Hadi geçin içeri. -Hadi siz içeri geçin.
-Çay ocağından uzak durun ama tamam mı? -(Nisan) Tamam.
Bir şey isterseniz bana söyleyin.
-Tamam. -Tamam.
(Kapı kapanma sesi)
(Müzik - Duygusal)
(Sokak ortam sesi)
Doğru mu söyledi Nisan? Gidecek misiniz?
Evet.
(Sokak ortam sesi)
Nereden çıktı bu böyle aniden?
Mecbur kaldım.
(Bahar) Biraz rahatsızım ya.
Bayılmalar falan, sen de biliyorsun.
Kansızlıkmış.
Tedavisi de çok ağır olacak dedi doktor. Tek başına idare edemezsin dedi.
Ben de kıstırdım kuyruğumu, anneme gittim.
Yoktu aranız.
Hâlâ yok.
Sevinmedi zaten.
Ben mecburen gittim, o da mecburen kabul etti.
(Sokak ortam sesi)
Temelli değil ama değil mi?
Yok.
Temelli değil ama...
...en az birkaç ay sürer dedi doktor.
Belki daha da uzun, bilmiyorum.
Bitene kadar da oradayız işte.
Tabii dayanabilirsek.
Ya da annem bizi kapının önüne koymazsa.
(Sokak ortam sesi)
Burayı ne yapacaksın, evi?
(Sokak ortam sesi)
Bırakacağım.
Kusura bakma, böyle aniden oldu. Size de haber veremedim.
-Yani kiracısız kaldı-- -Yok, sorun o değil.
Ne peki?
(Müzik - Duygusal)
Yani...
(Müzik - Duygusal)
Bir sorun yok.
Kiracı meselesi dert değil demek istedim.
Bulunur, onu düşünme.
Sağ ol.
(Müzik - Duygusal) (Sokak ortam sesi)
Buradaki eşyalar ne olacak peki?
Annene mi götüreceksin hepsini?
Yok, annem kabul etmez benim döküntülerimi.
Üstümüzle başımızla gideceğiz işte.
Benim için değerli olan birkaç eşyayı sağ olsun Yeliz kabul etti.
Onun evinin altında böyle depo gibi bir yer varmış, oraya koyacağım.
Geri kalanı da çıkaracağım elden.
Sence kolay olur mu? Yani satabilir miyim?
Böyle yataktı, kanepeydi falan, alan olur mu?
(Müzik - Duygusal)
Arif.
Hı?
Kalanları diyorum, eşyalarımı satabilir miyim sence?
Ha, hallederiz ya.
Ama satarken üç beş kuruşa gider.
Yeniden düzmeye kalksan bir dünya para verirsin.
(Müzik - Duygusal)
Bozmasaydın keşke düzenini.
Yani iki üç aysa bir şekilde idare ederiz seni.
Yok, olmaz öyle şey.
Hem belli olmaz, iki üç ay derler, bir sene sürer.
Belli değil yani.
(Müzik - Duygusal)
Sen bilirsin.
(Müzik - Duygusal)
-Ne zaman? -Hı?
Ne zaman gideceksiniz?
Hemen, yarın.
Halam demişti. Hikmet başkasını bulacak, seni bırakacak dedi.
Dımdızlak ortada kalacaksın dedi, demedi mi?
Sana da Arif seni bir daha sevmeyecek dedi.
Kız bana ne bağırıyorsun ya? Ben mi kaptım sevgilini?
Ne sevgilisi lan, Allah'ın hıyarı işte.
Ee, niye üzülüyorsun o zaman?
Ben Hikmet'e mi üzülüyorum? Paralar gitti kızım, paralar.
(Ceyda) Nasıl geçineceğim ben? Yusuf'un verdiği üç kuruşla mı?
Anama nasıl para yollayacağım?
Hı, oğlan nasıl gidecek özel eğitime?
Tek tük konuşmaya da başlamış.
Nasıl olacak o işler, ne yapacağız?
Ee, bulursun sen başkasını.
Hı. Sokaklar da paralı adam kaynıyordu zaten.
Hepsi de benim peşimde.
Kızım benim de zamanım geçiyor.
Yirmilikler zıpkın gibi geliyor.
(Müzik)
Gene gideceğiz bir yerlerde şarkı söyleyeceğiz.
Bir sürü sarhoşun ağız konusunu çekeceğiz.
(Bahar) Ben zaten ay sonuna kadar kirayı ödemiştim.
O zamana kadar...
...eşyaları satmaya çalışırız, satabildiklerimizi tabii.
(Bahar) Geri kalanları da zaten öbür gün Yeliz gelip alacak.
Çok bir şey yok.
Ona bir yardım ederseniz birkaç koli falan.
Sorun değil.
Gelince beni bulsun.
(Müzik - Duygusal)
(Gülme sesi)
Neye güldün?
(Gülme sesi)
(Bahar) Buraya ilk taşındığımda...
...elimdeki eşyaları çıkartmak için senden yardım istediğimde...
...beni azarlamıştın, sen beni hamal mı sandın diye.
Hatırladım.
(Müzik - Duygusal)
O gün öyle dedin ama sonra çok yükümüzü çektin.
Çok.
(Müzik - Duygusal)
Ben de ne hatırladım biliyor musun?
Ne?
(Arif) İlk geldiğiniz gece.
Çocuklarla kamyonetten indin.
Böyle etrafına baktın.
(Müzik - Duygusal)
Ee?
O bakışın işte.
Aklımda kaldı.
(Arif) Korku doluydu.
Bu kız burada yapamaz, üç güne kaçar dedim.
Ama kaçmadın.
(Müzik - Duygusal)
Bu mahalleden gideceğim diye üzüleceğimi hiç düşünmezdim.
(Bahar) Ne korkmuştum ilk geldiğimde.
Ne yapacağım ben burada çocuklarla demiştim.
(Bahar) İnsan bilmediğinden korkar ya...
...kendine benzemeyenden.
Göçmenler...
...hayat kadınları...
...travestiler...
...hatta böyle sert bakan bir kahveci.
(Müzik - Duygusal)
(Sokak ortam sesi)
(Müzik - Duygusal)
Ama sonradan anladım ki...
...insan aslında...
...önyargılarından korkuyor.
Gün geliyor o...
...korktuğun, çok sert bakan kahveci...
...annenden daha çok tutuyor elini.
(Müzik - Duygusal)
Çok teşekkür ederim Arif.
Her şey için.
(Müzik - Duygusal)
Bahar.
Ben de buradan gideceğinize...
...böyle üzüleceğimi bilmiyordum.
("Şevval Sam - Ben Denizde Bir Gemi" çalıyor)
(Kapı açılma sesi)
Hadi gidiyoruz.
("Şevval Sam - Ben Denizde Bir Gemi" çalıyor)
"Şu gurbet ellerinde zaman geçer mi acep"
"Bizi perişan etti gaybana kalasıca"
"Ben denizde bir gemi"
"Dalgalar vurur beni"
"Ben ağaçta bir yaprak"
"Rüzgâr savurur beni"
"Ben denizde bir gemi"
"Dalgalar vurur beni"
"Ben ağaçta bir yaprak"
(Erkek) Hadi oğlum hadi, sevaptır hadi. Hadi indiriyoruz.
(Silah sesi)
("Şevval Sam - Ben Denizde Bir Gemi" çalıyor)
"Yollar uzun, bitmiyor"
"Burada zaman geçmiyor"
"Nasıl da hatırladım kapıdaki çeşmeyi"
"Ben denizde bir gemi"
Hadi.
"Dalgalar vurur beni"
"Ben ağaçta bir yaprak"
(Bahar) Hadi gel. "Rüzgâr savurur beni"
"Ben denizde bir gemi"
"Dalgalar vurur beni"
"Ben ağaçta bir yaprak"
"Rüzgâr savurur beni"
"Ben denizde bir gemi"
(Kapı tıklanma sesi)
(Kapı açılma sesi)
(Kapı gıcırtısı sesi)
Ne oldu be?
Ceyda, iyi misin sen?
(Ceyda) İyiyim.
Biraz şey görünüyorsun da.
Tamam, hadi ne diyeceksen de. Yatacağım, uyuyacağım, uykusuzum.
Biz yarın taşınıyoruz da buradan.
(Bahar) Yarın seni göremezsek veda edelim dedik.
(Müzik - Duygusal)
Ne taşınması be?
Nereye böyle kaçar gibi?
Anneme.
(Müzik - Duygusal)
İyi.
Ne diyeyim, hayırlısı.
Sağ ol.
Sen ağladın mı?
Hı, ağladım.
Neden ağladın?
(Ceyda) Sevgilim vardı ya benim...
...o başkasını buldu, terk etti beni.
Hani kel olan.
-Hikmet mi? -(Ceyda) Hı.
Hikmet.
Bir daha gelmeyecek mi?
Cık, gelmeyecek.
Hiç mi gelmeyecek?
Ne oldu lan, hı? Sevindin mi?
Ee, artık sen alırsın beni, hı?
Büyüyünce mi?
Ama bak, sen de bırakıp gidiyorsun beni.
Küçükken gidiyorum ama büyüyünce geleceğim.
(Müzik - Duygusal)
Sahiden mi lan?
(Müzik - Duygusal)
Döneceğim.
(Gülme sesi)
(Müzik - Duygusal)
Ah, tamam. (Gülme sesi)
Şey yapın, giderken kapıyı çalın.
Yardım falan gerekir.
Arif abi götürecek bizi.
(Nisan) O taşıyacak eşyalarımızı.
Ha.
Ee, iyi bari.
O bizi görmeye gelecekmiş.
Sen de gelir misin?
Bakarız kız.
Gelirim tabii, niye gelmeyeyim?
Pişt, siz de gelin ama tamam mı?
Geliriz değil mi anne?
Geliriz anneciğim.
Geliriz tabii.
Ceyda, senin de bir şeye ihtiyacın olursa ara, tamam mı?
Hakkını helal et.
(Gülme sesleri)
(Öpme sesleri)
(Gülme sesi)
(Müzik - Duygusal)
Hadi geçin.
Hoşça kal.
(Kapı kapanma sesi)
(Müzik - Duygusal)
(Müzik)
Bu?
Gelsin.
(Doruk) Bu?
O kalsın.
Bu?
O da kalsın.
(Müzik)
Bu?
Gelsin.
Bu?
(Bahar) Kalsın.
Bu?
O da kalsın.
Ama bu UFO.
Dorukcuğum, anneannemler de yoğurt alıyordur.
Orada sana başka bir kapak buluruz.
Anneciğim, oradaki odamızın ne kadar büyük olacağını bilmiyoruz.
O yüzden sadece kıyafetlerimizi ve çok gerekli olan eşyalarımızı...
...götürmemiz lazım. Yoksa sığamayız.
Peki.
Anne, babamın eşyalarını götüreceğiz değil mi?
Hayır, götürmeyeceğiz Nisancığım.
Atacak mısın?
Hayır, atmayacağız tabii ki de.
Yeliz teyzenin evinin altında böyle depo gibi bir yer varmış.
Oraya koyacağız onları.
(Hışırtı sesi)
(Müzik)
Gelinliğin gelmiyor mu?
Gelinliğim mi?
Onun içine mi koymuşum ben?
Aa!
Cık, bak görüyor musun?
Gelinliğim geliyor tabii ki anneciğim.
-Aferin sana, ne güzel buldun. -Tulumba gelebilir mi?
Bence Tulumba kesinlikle gelebilir.
Sen de geliyorsun Tulumba.
Otur bakalım buraya.
Hadi artık, yataklara bakalım.
Erkenden yatmanız lazım.
Yarın yoğun bir gün olacak. Kalk kalk.
Hoppa!
Gel bakalım. Dur şu bavulu kapatalım.
Dur anneciğim.
(Müzik)
(Doruk) Hadi ablacığım, uyuyalım.
(Nisan) Geç yatağa.
Geçiyorum ablacığım.
Geç hadi, geç geç.
Gir gir gir.
(Doruk) Girdim.
Tulumba'yı istiyor musun Dorukcuğum?
İstiyorum anne.
(Müzik - Gerilim)
Al bakalım.
İyi geceler anne.
İyi geceler annelerim.
(Öpme sesi)
İyi geceler aşklarım benim.
Hadi bakalım.
(Kapı kapanma sesi)
(Müzik)
(Nefes sesi)
(Müzik)
(Kapı vurma sesi)
(Kapı açılma sesi)
Aa, Yeliz.
Ne işin var senin burada?
Geldim işte.
Çocuklar uyudu mu?
Uyumuşlardır, şimdi yattılar da...
...sen niye bu saatte buraya geliyorsun Yeliz?
-Biliyorsun tehlikeli. -Aman canım, Teoman bıraktı.
Çıkarma çıkarma, gir.
Beyoğlu'nda bir adamla mı ne buluşacakmış.
Sen sıkılırsın, ben seni Bahar'a bırakayım dedi.
-İyi yapmış. -Bayağı toplanmışsın sen ya.
Evet.
Yeliz ya, ben...
...galiba düşündüğümden daha çok koli vereceğim sana.
Bir sıkıntı olur mu?
Yok canım, istiyorsan daha fazla da verebilirsin.
(Müzik - Duygusal)
Bu da mı bana geliyor?
Evet.
En azından evliliğimin bir yalan olduğunu hatırlamama...
...gerek kalmayacak her saniye.
Annemin bana bir iyiliği.
Of! Bence haksızlık ediyorsun.
Belki birkaç hafta önce başlamış bir şeydi kızım bu.
Otursana.
Ondan önceki yılların niye yalan olsun ki?
Vallahi bana hiç öyle gelmedi o mesajlardan.
Mesajların tarihlerine baktın mı peki?
Yoo.
Ee, baksana, o zaman ne zaman başladıklarını anlarsın.
En azından evliliğinin ne kadar bir zamanının yalan olduğunu anlayıp...
...diğer kısmı için acı çekmekten kurtulursun.
Yeliz...
...inan ben bunları düşünmek istemiyorum artık.
Hiç umurumda değil. Sadece unutmak istiyorum.
(Nefes sesi)
Geleceğini bilsem, ben de kolileri hazırlardım ama...
(Yeliz) Yok ya, ben seni görmeye geldim.
Bir ara uğrar alırım ben onları.
Hadi ben sana bir çay koyayım. Sen çok yorulmuşsundur.
Hah. Burada çaydanlığın da, daha paketlenmemiş.
Su nerede?
Musluktan koyuyorum ben.
(Müzik - Duygusal)
(Su sesi)
(Ayak sesleri)
Öyle işte.
Güzel, bu kararına sevindim.
(Bahar) Bakalım.
Güzel olacak, merak etme.
İnşallah.
(Kapı açılma sesi)
-Merhaba. -Merhaba Sinan Bey.
-Nasılsın bakalım? -İyiyim. Siz?
İyiyim, sağ ol.
Bahar ailesinin yanına taşınmaya karar vermiş.
Aa, öyle mi? İşte bu çok iyi haber. Ne zaman?
Bugün.
Yani buradan çıkınca hemen eve gidip eşyaları alacağız.
Oradan da annemlere.
Güzel, sevindim.
Hastalığından haberi var mı annenin?
(Müzik)
Endişelenmesin diye mi söylemedin?
Yok. Endişeleneceğini sanmıyorum.
Sadece başına kalacağım diye düşünüp korkmasını istemedim.
Kurnazlık yaptım aslında bir nevi.
Maddi sıkıntılar yaşadığımı söyledim.
Artık çocuklarla tek başıma idare edemediğimi söyledim.
O da...
...istemeye istemeye kabul etti.
Çocuklara söyledin mi nedenini?
Hayır.
(Bahar) Ee, söylemedim çünkü zaten o evde...
...yaşamak için can atıyorlardı muhtemelen.
Enver dedelerini de çok seviyorlar.
Gerçek bir aile olacağız dedim, onlar da sevindiler.
Yine de iyi bir başlangıç.
Nasıl olacak bilmiyorum ama deneyeceğim en azından.
Görüşürüz.
Görüşürüz, sağ olun.
(Müzik)
Muhtemelen Şirin sinirini bozacaktır. Takmamaya çalış, tamam mı?
Kendi sağlığın, çocukların daha önemli.
Kulaklarını tıka.
Jale Hanım, yanlış anlamazsanız size bir şey sorabilir miyim?
Hı hı.
Siz Şirin'den neden hoşlanmıyorsunuz?
Hoşlanmamak değil bu.
Onu sevmiyorum.
Hmm.
(Müzik)
(Kapı açılma sesi)
-Ben geldim! -(Hatice) Hoş geldin kızım.
Neredeler?
Daha gelmediler.
Ne zaman gelecekler ki?
Akşama geliriz dedi, kaçta diye sormadım.
(Öpme sesi)
Babacığım.
(Öpme sesi)
Ee, ne yemek yaptın?
Kuru fasulye yaptım, yanına da pilav yapıyorum.
Aa, keşke köfte yapsaydın.
Bak çocukların ilk geceleri, mutlu olurlardı.
Kuru fasulyeyle pilavımız var Enverciğim.
Beğenmeyen yemez.
Tamam, tamam canım, zaten onlar öyle yemek seçen çocuklar değil.
(Enver) Ben de dondurma aldım bir yığın.
Ah, ben o dondurmaları dolaba koymayı unuttum.
(Ayak sesi)
Bana bak, uzak dur Bahar'dan.
Mümkün mertebe konuşma.
Ağzından laf almaya çalışacaktır.
Sen safsın zaten, bir şey kaçırma ağzından.
Merak etme Hatice sultan.
Ben ağzımdan bir şey kaçırmam.
Hişt! Ellerini yıkadın mı sen?
Öf, tamam, yıkayacağım işte.
Hadi!
(Kapı açılma sesi)
(Müzik)
(Müzik - Duygusal)
(Kapı açılma sesi)
Anne biz hazırız.
Ne yapıyorsun sen?
Ee, ben biraz makyaj yapıyorum Nisancığım.
Hani bu aralar biraz yorgunum ya.
(Bahar) Yüzüm falan solgun görünüyor azıcık.
Anneanneniz beni böyle görünce üzülmesin diye.
Hem sen dememiş miydin diğer anneler hep makyaj yapıyor...
...sen de yapsana diye? -(Nisan) Evet.
Sen makyajla çok güzel oluyorsun annem.
Teşekkür ederim annem.
-(Nisan) Sen hep yap annem. -Tamam.
Evet anne, çok güzel oluyorsun. Hep yap.
Teşekkür ederim anneciğim.
Siz hadi bir bakın bakalım bir şey unutmuş muyuz.
-Arif abin aşağıda bekliyordur bizi. -Tamam.
İnmemiz lazım birazdan, hadi.
(Müzik - Duygusal)
-Anne. -Efendim anneciğim.
Anneannem bu kadar eşyaya kızmaz değil mi?
(Bahar) Bilmiyorum ki kızım.
Ya her şeyi bıraktık ama yine dünya kadar eşya oldu.
Üç kişiyiz sonuçta, ne yapayım?
Hah.
Geldik sayılır.
Şuradan sola döneceğiz.
(Müzik - Duygusal)
Hadi gelin, yemek hazır.
(Kapı açılma sesi)
(Kapı kapanma sesi)
Ne güzel kokutmuşsun anne ya, of.
Bir dakika, başlamayın canım. Çocuklar gelince yeriz.
Bu evin bir yemek düzeni var. Herkesin keyfini bekleyemem.
-Olmadı ısıtır, yerler. -Ama Hatice...
Aması falan yok. Ben çalışan bir kadınım.
Her gün altı kişinin gönlünü hoş tutacak hâlim yok benim.
Hadi sen de otur da yemeğimizi yiyelim.
O zaman size afiyet olsun.
Ben çocuklarla beraber yiyeceğim.
Ben senin neyinim baba?
Ben senin çocuğun değil miyim?
(Şirin) Varsa yoksa onlar.
(Kapı zili sesi)
Ben bakarım.
Hı, sağ ol.
(Kapı açılma sesi)
Hoş geldiniz.
Hoş bulduk.
Oh oh oh, kimler gelmiş, kimler gelmiş. Geçin.
Geçin çocuklar, geçin bakalım.
(Enver) Geçin, geçin, girin içeri siz.
Girin içeri, gir gir gir.
Gir bakalım, şöyle gel. Ver kızım şunu.
Şirin, al kızım bunu sen. Koy oraya.
Al hadi.
Sizin bu kadar mı eşyanız?
Yok Enver abi, bir koli daha var, Arif getiriyor onu.
(Müzik - Gerilim)
Sağ ol.
Başka bir şey kalmadı.
Yok, kalmadı, sağ ol Arif.
Aa...
Merhaba, biz tanışıyoruz. Hatırladınız mı?
Hatırladım.
Sade kahveyle soda.
Evet evet, vallahi bravo.
(Bahar) Sağ olsun Arif getirdi bizi.
Zaten son zamanlarda çok yardımcı oldu bana.
Bu zaten ağır değil Enver abi.
Ver.
(Bahar) Yok yok, bu da ağır değil. Sağ ol Arif, hallettim ben.
Size kolay gelsin.
-Ben çocuklarla vedalaşayım. -(Bahar) Nisan, gel.
Aa, bir dakika, ne vedalaşması? Hayır hayır, yemeğe kalıyorsun.
Eyvallah, gitmem lazım.
(Enver) Allah aşkına. Zaten bu trafikte hiçbir yere varamazsın.
Allah'ın adını verdim. Sen bizim çocuklarımızı...
...buraya kadar getirmişsin, zahmet etmişsin...
...ben seni bırakır mıyım? Kalıyorsun yemeğe.
(Müzik - Gerilim)
Tamam.
(Arif) Arabayı park edeyim, geliyorum, tamam mı?
(Bahar) Tamam.
(Bagaj kapanma sesi)
Üstüne koyalım.
Yalnız ben odama bakacağım.
Şey, pardon, şöyle geçebilir miyim ben?
-Nisan, yol ver. -Durun çocuklar.
Tamam kızım, alırım ben, alırım ben.
(Bahar) Şunları şöyle kenara koyayım da...
Hoş geldiniz.
Kapı açık ne diye duruyorsunuz öyle?
Ortalık buz gibi olmuş.
Eşyalarınızı yemekten sonra yerleştirirsiniz.
(Hatice) Önce bir elinizi, yüzünüzü yıkayın.
(Bahar) Hadi kızım, çıkarın paltonuzu.
(Araba sesi)
Bittim ben, bittim ben.
Bu sefer kesin bittim, kesin bittim ben.
Ne yapacağım ben şimdi ya, ne yapacağım?
Nereden çıktı bu herif ya, nereden çıktı?
Allah'ım ne yapacağım ya?
(Nefes sesi)
Anlamıyorum ya, gerçekten anlamıyorum.
Senin şu babana bazen hiç anlam veremiyorum.
Sen tut hiç tanımadığın adamı yemeğe davet et. Olacak iş mi bu?
(Hatice) Cık! Bana bak.
Senin şu Bahar'ın sevgilisi dediğin adam bu adam mıydı yoksa?
Hı hı, evet, o.
Baksana, Bahar Hanım süslenip püslenmiş, adam için makyaj da yapmış.
Makyaj mı yapmış?
Evet.
Yok canım, bu kadarı da fazla artık.
Sen her gelişinde burada ölmüş kocanın arkasından ağla ağla...
Yok, ben anlamıyorum hiçbir şey.
Çocuklarının gözü önünde sevgilisiyle buraya geliyor.
-Cık cık cık. -Anne.
Ya ben sizinle yemek yemesem olur mu?
Niye?
Ya yedi de, bir şey de, bir şey uydur ya.
Ben onlarla yemek yemek istemiyorum.
Senin de tadın kaçtı tabii.
Tamam kızım.
Sen bir şeyler istersen ben sana getiririm, tamam?
Tamam, sağ ol.
Of ya!
(Kapı kapanma sesi)
(Nefes sesi)
Tamam, geçecek geçecek. Bir sıkıntı olmayacak.
(Kapı kapanma sesi)
Hani değişecektin sen?
Ama daha ilk günden ağzımızın tadını kaçırmaya çalıştığına göre...
...senin değişeceğin falan yok. Sen yalan söylüyorsun.
Ne yapıyorsun? Aklın sıra onların gelmelerini mi protesto ediyorsun?
Bravo, sana da bu yakışırdı zaten.
Sakın bir daha benim karşıma geçip...
...ben değişiyorum falan diye bana palavra atma.
(Kapı açılma sesi)
(Kapı kapanma sesi)
Ya!
(Ağlama sesi)
(Bağırma sesi)
(Ağlama sesi)
Ne yapacağım ben ya?
Tamam, tamam, bir şey olmayacak.
Hiçbir şey olmayacak, tamam, hiçbir şey olmayacak.
Bir şey olmayacak, bir şey olmayacak, tamam.
(Müzik)
(Hatice) Önce sizin tabağınızı alayım.
Anneanneniz size kuru fasulyeyle pilav yapmış.
Sever misiniz?
(Tabak çanak sesleri)
Siz ne işle uğraşıyorsunuz Arif Bey?
Kahvehanem var.
Bahar'ın evinin tam karşısında.
Ha, öyle mi?
(Nisan) Bizim oturduğumuz apartman Arif abimin.
(Enver) Aa!
Yok canım.
Benim değil, bizimkilerin.
Annemin daha doğrusu.
(Kaşık sesi)
(Kapı açılma sesi)
Ay yemeyeceğim dedim ama çok acıktım.
(Şirin) Ablacığım, tekrar hoş geldiniz.
(Şirin) Kusura bakma, seni adamakıllı karşılayamadım.
Ay, ne haber Dorukcuk?
Nisan.
Aa, merhaba.
Siz de hoş geldiniz. Ben Bahar'ın kardeşiyim, Şirin.
Merhaba, ben buralarda kiralık bir daire arıyorum.
Yani var birkaç yer. İsterseniz göstereyim.
Çok sevinirim.
Bu arada Melek ben.
(Müzik - Gerilim)
Arif.
Arif Bey de Bahar'ın ev sahibi.
Sağ olsun o getirdi onları bugün.
Öyle mi? Ne güzel.
Anneciğim, ben az alayım.
Tamam.
Hımm.
(Bahar) Canım yoğurt ister misin oğlum?
(Doruk) İsterim.
Pilavının yanına koydum, tamam?
(Müzik - Gerilim)
Anneciğim, ekmeği de alabilir miyim?
Tabii.
Ekmek yiyin çocuklar.
Afiyet olsun.
(Arif) Sağ olun.
(Müzik - Gerilim)
(Yusuf) Yeter içtiğin ya.
Küpüne düştün, bırak artık.
(Yusuf) Aç mısın açık mısın?
Hikmet'in baktığı kadar ben de bakarım sana.
(Bip) bakarsın.
Bakarım tabii.
Lan sen her şeyi bu kadar mı sanıyorsun ha?
Kel bir ev, üç kuruş boğaz parası.
İki kuruşluk kıyafet.
Bunun için mi katlandım ben Hikmet'e ha?
(Ceyda) Dayağını, korkusunu, cefasını...
...bunun için mi çektim sanıyorsun?
Geri zekâlı mıyım lan ben?
(Müzik)
Çocuğum var benim.
Oğlum.
Altı yaşında.
Hasta.
Geri biraz yaşıtlarından.
Hadi ya.
Hiç söylemedin.
Ne söyleyeceğim be? Laf olsun diye mi?
Nerede peki çocuk?
Annemde, memlekette.
Özel eğitim falan alıyor.
(Ceyda) Bir dünya para.
Kim bakıyor onlara, hı?
Kiraları, yedikleri, içtikleri, giydikleri.
(Ceyda) O Hikmet'ten yolduklarımla işte.
(Gülme sesi)
Yoksa niye bu batakhanede yaşayayım ki?
Gider Etiler'de yaşardım.
(Ceyda) Öyle yoluyordum Hikmet'i işte.
Yoluyordum yolmasına da bana bir faydası yoktu işte.
Hepsini onlara yolluyordum.
Ne bileyim, hiç aklıma gelmedi.
Bunca zaman ne annenle konuştuğunu duydum ne de gittiğini.
(Müzik - Hüzünlü)
İstemiyor kadın beni.
O yolun yolcususun diyor.
Hayda!
Ne haydası?
(Ceyda) Haklı kadın.
Rezil ettin bizi diyor. Etmedim mi?
Yediğim haltları bütün akrabalar biliyor.
Annem dedi ki...
...babam kahrından ölmüş.
(Müzik - Hüzünlü)
Allah'tan (Bip) demedi de çocuğa bakıyor işte.
Ee...
Oğlunu özlemiyor musun?
(Burun çekme sesi)
Özlemiyorum.
Ne özleyeceğim be?
Yüzünü bile unuttum. Görmüyorum zaten kaç senedir.
(Müzik - Hüzünlü)
Ne bakıyorsun?
Sen de sanki örnek aile babasıymışsın gibi...
...konuşup duruyorsun karşımda.
(Müzik - Hüzünlü)
Görüşürüz Arif abi.
(Öpme sesi)
İyi bakın kendinize, tamam mı?
-Tamam. -Tamam.
(Müzik - Duygusal)
Hadi, hadi girin bakalım, üşütmeyin hadi.
Gir gir gir.
Hadi artık odamıza yerleşelim ya değil mi?
Evet, çok merak ediyorum.
Enver dede, bizim odamız neresi?
(Enver) Orada.
(Kapı açılma sesi)
(Müzik)
Enver dede...
...biz orada mı kalacağız?
(Müzik)
Anne.
(Bahar) Efendim anneciğim?
Ne oldu, çişin mi geldi? Gel götüreyim seni.
Ne oldu, bir şey mi oldu?
Ben o odada kalmak istemiyorum.
Niye istemiyorsun anneciğim?
Bilmem.
(Kapı gıcırtısı sesi)
(Müzik - Duygusal)
Ee...
O zaman şöyle yapalım.
Siz burada Enver dedeyle güzel güzel oynayın.
Tamam mı?
Ben de eşyalarımızı odaya yerleştireyim.
Bakalım yerleştirdikten sonra beğenecek misiniz? Hı?
Anlaştık mı?
Anlaştık.
Aferin size, hadi.
(Nisan) Hadi gel Dorukcuğum, biz seninle oyun oynayalım.
(Müzik - Duygusal)
Hadi artık toplayın şurayı.
Bak, çocuklar bakın, bende neler var bak.
(Enver) Burada böyle rengârenk kumaşlar var.
(Enver) Bakın, bakın, bakın.
(Enver) Bakın, bakın, bakın, neler var burada.
(Enver) Böyle bunları böyle ışığa tutuyorsunuz.
Dönüyor bak, başka renk oluyor. Bunlarla oynayın siz.
Olur mu? Tamam mı?
Tatlı tatlı oynayın, hadi bakalım.
Güzel güzel oynayın. Bak, şunlara bak. Hadi bakalım, hah.
(Müzik - Duygusal)
(Nefes sesi)
Enver abi, sağ ol.
Teşekkür ederim.
(Müzik)
Baharcığım...
...şimdi...
...şunları bir...
...valize koyalım diye düşünüyorum ben.
Şunları da sen yani nasıl düşünüyorsun bilmiyorum ama...
Enver abi, ben hallederim.
Sen merak etme.
-Yardım etmeyeyim mi? -Yok, yok.
Hiç gerek yok, çok sağ ol.
Ama Baharcığım, burası böyle hiç içime sinmiyor benim.
Öyle deme Enver abi.
Zor zamanımızda bize bir yer verdiniz.
Güzeline, çirkinine, büyüğüne, küçüğüne bakacak hâlimiz yok.
O yüzden hiç üzülme sen, boş ver.
Hadi sen git, çocukların yanında dur. Onlar seni özlemişti hem.
Ee, daha iyi hissederler kendilerini sen yanlarında olunca.
Ben de...
...işime bakayım.
Peki.
-Bir şey lazım olursa... -Tamam.
(Müzik - Duygusal)
(Kapı kapanma sesi)
(Müzik - Duygusal)
(Nisan) Ben baloya gidiyorum.
Upuzun bir elbisem var.
(Doruk) Ben de süper kahraman oldum, bak.
Bak, uçuyorum.
Çocuklar, siz niye fısıldayarak konuşuyorsunuz?
Anneannem duymasın diye.
Aa, olur mu öyle şey canım? Ne olurmuş anneanneniz duyarsa?
Siz öyle normal sesle konuşmaya devam edin.
Anneanne sizin sesinizden rahatsız olmaz.
Çocukların sesi bize müzik. Öyle değil mi Hatice?
(Müzik)
Bence biz fısıldasak daha iyi.
Oh!
(Kapı açılma sesi) Enver...
Aa, Nisan.
Ne kadar güzel olmuş elbisen.
(Gülme sesi)
Teşekkür ederim anneciğim. Beğendin mi?
Evet, çok yakışmış sana.
(Doruk) Bin tane elbise yaptık. (Gülme sesi)
Enver abi, senden makas, iğne, iplik alabilir miyim?
Ha, orada kızım, hepsi orada. Bildiğin gibi nasıl istiyorsan sen.
-(Nisan) Anne. -Efendim?
Makası ne yapacaksın?
Sürpriz.
Ne sürprizi?
Evet, sürpriz.
Siz niye böyle konuşuyorsunuz?
Anneannenlerde gürültü yapmayın, sessiz olun dedin ya.
Dedim de anneciğim, fısıldamanıza gerek yok ki.
Ben sadece bağırıp, çağırıp, gürültü yapmayın diye öyle dedim.
Gürültü de yapabilirler, çocuk onlar.
Bağırıp çağırabilirler, önemi yok ki bunun.
Ama anneannem o zaman bize kızar.
Gidin der.
(Bahar) Hayır, Dorukcuğum.
Ben size gürültü yapmayın dedim çünkü...
...anneannenizle Enver dedeniz biraz yaşlılar ya...
...sizin sesinizden rahatsız olmasınlar, başları ağrımasın diye.
Enver dede yaşlı değil ki.
Bak! Çak!
(Enver) İşte bu! (Enver gülme sesi)
-(Enver) Çok güzel. -Anne.
Anneannem mi yaşlı?
(Gülme sesi)
Ben öyle bir şey dedim mi kızım, şimdi sen de.
Sakın duymasın anneanneniz bu dediğinizi.
(Gülme sesi)
Hişt!
("Sertab Erener - Söz Bitti" çalıyor) "Yarından haber yok, dün bitti"
"Saatler son günü çalıp gitti"
"Yeminler yaşlandı dudaklarda"
"Düğümlendi derken söz bitti"
"Vagonlar bir dolup bir boşaldı"
"Kuruyan gözlerim yine yaşardı"
"Sarardı sırayla fotoğraflar"
"Ne hayatlar içimde kaldı"
"Unutursun için yana yana"
"Unutursun ölüm sana bana"
"Zaman basıp kanayan yarana"
"Unutursun unutursun"
(Alkış sesi)
"Unutursun için yana yana"
"Unutursun ölüm sana bana"
"Zaman basıp kanayan yarana"
"Unutursun unutursun"
"İçin yana yana"
"Unutursun ölüm sana bana"
"Zaman basıp kanayan yarana"
"Unutursun unutursun"
(Müzik - Duygusal)
(Televizyondan gelen sesler)
Enver, çayını tazeleyeyim mi?
Olur, içerim. Sağ ol, sağ ol.
(Televizyondan gelen sesler)
(Kapı açılma sesi)
(Televizyondan gelen sesler)
(Kapı kapanma sesi) Nisan, Doruk, aa?
Doruk, anneciğim, sen uyudun mu?
Hadi kalkın.
Odamız hazır.
Ya hem de çok güzel oldu. Hadi anneciğim.
(Televizyondan gelen sesler)
(Bahar) Hadi oğlum, Doruk.
Hadi gel bak, hop kucağıma.
Gel kızım.
(Bahar) Anneciğim.
(Bahar) Çok güzel oldu, şimdi göreceksin.
Dur, ben de merak ettim şimdi.
(Müzik - Gerilim)
(Müzik)
(Bahar) Doruk, Doruk bak.
-(Bahar) Bak anneciğim. -Anne.
(Nisan) Nasıl yaptın bunu?
Bu tüller ne biliyor musun?
Ne?
Benim gelinliğim.
(Bahar) Ve onun eteğinin altındaki tüller.
-Gelinliğini mi kestin? -Hı hı.
Ne var bunda?
Bence gelinliğim görevini tamamlamış oldu.
Önce bana şahane iki tane evlat verdi.
(Öpme sesi)
Sonra da güzel bir yuva.
(Nisan) Çok güzel olmuş.
Ama keşke kesmeseymişsin.
Nisancığım, biliyor musun?
Aslında eşyaların hiçbir önemi yok.
Önemli olan anılarımızın...
...bize hissettirdikleri ve hatırlattıkları.
(Bahar) Hem söyleyin bakayım bana.
Sizce...
...bir dolapta unutulmuş...
...böyle tek başına duran gelinlik mi daha mutludur...
...yoksa ailenin bir parçası olup...
...onların hayatını güzelleştiren bir gelinlik mi?
Ailenin bir parçası olan.
(Bahar) Aynen öyle.
-Mutlu gelinlik. -Evet, mutlu gelinlik.
-(Nisan) Çok teşekkür ederiz anne. -(Bahar) Ne demek annem.
(Müzik - Duygusal)
Aa, ama size bir şey söylemem lazım.
Çok önemli.
Sakın bu tüllerin benim gelinliğimden olduğunu söylemek yok anneanneye.
(Bahar) tamam mı?
Neden?
Çünkü anneciğim...
...anneanneniz bize sadece gerekli eşyalarımızı getirmemizi söylemişti.
Eğer gelinliğimi getirdiğimi duyarsa onu dinlemedik zannetmesin, tamam mı?
Hadi, hadi.
İyi geceler.
Enver dedeye öpücük verin bakayım.
-Gel bakayım sen de. -İyi geceler Enver dede.
(Nisan) Allah rahatlık versin.
(Doruk) İyi geceler Enver dede.
Enver abi, teşekkürler. (Tükürme sesi)
Sen de tükürürsen. (Tükürme sesi)
Hadi bakalım, iyi geceler.
(Bahar) Hadi bakalım. (Kapı kapanma sesi)
Pijamalarımızı giyelim, hadi gelin.
Çık yatağın üstüne.
Artık bu odada bol bol yatak üstü var Doruk, en sevdiğin.
Çayım vardı değil mi benim? Bakayım soğumuş mu.
İyi, soğumamış.
(Televizyondan gelen sesler)
Neyiniz var sizin, ne oldu?
(Televizyondan gelen sesler)
Hatice.
(Müzik)
Getirdi tam gözümüzün önüne koydu Sarp'ın telefonunu.
Biliyorum diyor, telefon bu evden çıktı diyor.
Gözümüze sokuyor.
Ben dedim ama. Bunun niyeti başka.
(Nefes sesi)
Bence annem haklı.
İlk günden telefonu gelip buraya koyması filan.
(Şirin) Sence normal mi baba?
(Müzik)
Kaldır kolunu, hıh.
Bunu da sok bakalım.
-Anne. -Hı?
Babam nerede?
Getirmedin mi?
(Müzik - Duygusal)
Getirdim tabii.
Getirmez olur muyum?
(Müzik - Duygusal)
Bak, burada.
Baba!
(Müzik - Duygusal)
Merhaba baba.
Bunu buraya koyalım.
Biliyor musunuz? İlk kez yattığınız bir evde gördüğünüz rüyalar gerçek olurmuş.
Ya!
Ya.
Öyle derler.
Bakalım bu gece ne rüyalar göreceğiz.
(Müzik - Duygusal)
Ben telefonu unuttum içeride.
Hemen geliyorum.
(Kapı açılma sesi)
(Kapı kapanma sesi)
(Bahar) Pardon, ben telefonu unutmuşum da.
Bahar, sen telefonunu mu değiştirdin?
Daha başka bir telefon vardı sanki eskiden geldiğinde.
Yok, bu benim telefonum değil, Sarp'ın telefonu.
Hani Sarp'ın hiçbir eşyasını getirmeyecektin bu eve.
(Müzik - Duygusal)
Saklarım, bir daha görmezsin. (Kapı açılma sesi)
(Kapı kapanma sesi)
Öyle bilerek bırakmış gibi gelmedi bana.
Elindeymiş de oraya koymuş gibi ha, ne dersin?
Çok iyimsersin derim.
Sen zaten hep iyimsersin.
Ha, iyimserlik dediğin iyi niyetten geliyor zaten. Herkes iyimser olmalı.
Bence babam haklı olabilir anne.
(Müzik)
Belki bir tesadüftür.
Öyle bile olsa diyelim ki telefonu bizim gönderdiğimizi anladı...
...ne yapabilir ki?
Ben de onu merak ediyorum işte.
Ben yatıyorum, iyi geceler.
İyi geceler babacığım.
(Kapı açılma sesi)
Ben öyle dedim ama...
...bence sen haklısın anne. (Kapı kapanma sesi)
(Şirin) Bu kadın niye telefonu buraya bıraktı ki?
Bence kesin bizimle uğraşıyor.
Aman, sen iyi yaptın. Babanın yanında kötü konuşma.
Sonra tutturuyor, benim başımın etini yiyor.
Şirin bunlardan ne istiyor diye.
Hadi gel şunları kaldıralım, sonra biz de yatalım.
(Müzik)
(Sokak ortam sesi)
(Müzik)
(Arif dış ses) Ne oluyor lan? Ne bağırıyorsunuz sabah sabah?
Şuradaki minibüs.
(Üst üste konuşmalar)
-(Doruk) Termofison getirdi. -Fesuphanallah.
Lan teker teker konuşun, ne diyorsunuz?
(Üst üste konuşmalar)
Nisan, sen tek konuş. Ne oldu?
Şu minibüs bize şey getirecek hım...
Kızım, ne diyorsun ya?
Termofison!
(Gülme sesi)
Yaşasın!
(Müzik - Duygusal)
(Pencere kapanma sesi)
(Müzik - Duygusal)
(Perde çekme sesi)
(Müzik)
(Işık açma sesi)
(Müzik)
(Su koyma sesi)
(Müzik)
(Kapı açılma sesi)
(Ayak sesi)
Uyumadın mı sen?
Yok, susadım da.
(Buzdolabı açma sesi)
(Şirin) Çikolataları gördün mü?
Bunlar mı?
Aa, evet, onlar. (Buzdolabı kapama sesi)
(Bahar nefes sesi)
(Müzik)
İster misin?
Olur.
Sağ ol.
(Müzik)
Çok yer misin çikolata?
Sakinleşmek için yerim.
Özellikle kâbus gördüğüm zamanlarda.
Çok mu kâbus görüyorsun?
Bazen.
Sen görür müsün?
I ıh, görmem.
(Müzik)
Ne yapıyorsunuz burada?
Ablamla çikolata yiyoruz.
(Müzik)
Yeter, hadi yattım ben.
-(Şirin) İyi geceler. -(Hatice) İyi geceler.
(Müzik)
Ne hakkında konuşuyordunuz?
Bir şey konuşmadık ki.
Uzak dur ondan olur mu?
Mümkün olduğunca konuşma.
(Hatice) İyi geceler.
(Kapı açılma sesi)
(Kapı kapanma sesi)
(Müzik)
(Su doldurma sesi)
(Müzik)
(Işık kapatma sesi)
(Müzik - Gerilim)
(Müzik devam ediyor)
(Müzik - Gerilim)
Baba.
Nisan, ne oldu anneciğim?
Rüya gördüm.
Ne rüya gördün güzelim?
Babamı gördüm.
Yaşıyordu.
Tamam, geçti, hadi yat.
(Bahar) Hadi kızım, ben buradayım, merak etme.
(Müzik)
(Martı sesleri)
Niye daha erken kalktık anne?
Çünkü burası okula daha uzak anneciğim.
Neden uzak?
Bilmiyorum.
Ama başka yerlere yakın.
Nereye yakın?
Anneanneye daha yakın mesela, dedeye, Enver dedeye daha yakın.
Şirin teyzeye de yakın.
Evet.
Evet, doğru, ona da daha yakın.
Hadi siz bitirin artık yemeklerinizi.
Çıkmamız lazım, geç kalacağız.
Günaydın, günaydın.
-Günaydın. -Günaydın Enver abi.
Oh, oh, oh, güzelliklere bak, güzelliklere.
-Oh! Oh! -Günaydın Enver dede.
Aa, bir dakika, bir dakika, siz niye doğru dürüst kahvaltı etmiyorsunuz?
Olur mu öyle şey canım? Aa!
(Bahar) Enver abi, biz buradan ilk kez okula gideceğiz ya...
...şimdi otobüs saatlerini falan bilmiyoruz.
(Bahar) Ne olur ne olmaz, geç kalmayalım.
Yani bugünlük böyle olsun ama...
...öyle bir daha bak ayaküstü kahvaltı etmek falan yok.
(Enver) Aile dediğin sofrada aile.
(Bahar) Tabii, doğru.
Tabak ailesi.
Bu da amma âlem ha!
(Bahar) Hadi, hadi kalkın artık.
-Kalkın, kalkın. -(Enver) İyi, peki.
-Hadi gel. -(Enver) Hadi bakalım.
-Güle güle. -Hadi oğlum, koy bunu da.
-Yolda ben size yediririm bunları, hadi. -Allah zihin açıklığı versin size...
...hadi bakalım. Peki.
(Müzik)
-Görüşürüz Enver abi. -Aa, bir dakika, bir dakika.
Dur, dur bir dakika, bunları...
...okulda yesinler. -(Doruk) Yaşasın.
(Nisan) Teşekkür ederiz Enver dede.
(Fermuar çekme sesi)
-Afiyet olsun. -(Bahar) Sağ ol Enver abi.
Aa, Bahar, dur dur!
Enver abi, bizim çıkmamız gerekiyor gerçekten.
(Enver) Sen de şunu işte yersin, olur mu?
Yok, sağ ol, benim canım istemiyor, hadi.
Görüşürüz Enver abi, hadi yürüyün.
(Ayak sesleri)
(Bahar) Hadi kızım, hadi, lütfen.
(Bahar) Hadi oğlum.
(Müzik)
(Sandalye çekme sesi)
(Müzik)
(Bahar) Hadi Doruk.
(Nisan) Anne, nereden gideceğiz?
-Bu taraftan, geç. Hadi oğlum. -(Nisan) Tamam.
(Müzik - Hareketli)
Geç, geç, geç. Gel buradan, tamam.
(Bahar) Hah!
(Bahar) Gel, tamam, gel. Nisan bekle.
-(Nisan) Tamam anne. -(Bahar) Hıh! Otur.
(Bahar) Otur, otur, hadi oğlum.
(Nisan) Hadi, hadi, hadi.
(Nisan) Hadi anne, geç kalacağız.
-(Bahar) Nisan, yavaş. -(Nisan) Tamam.
(Kapı açılma sesi)
(Kapı kapanma sesi)
Günaydın babacığım.
(Sandalye çekme sesi)
Annem daha kalkmadı mı?
(Müzik - Gerilim)
Muz yer misin baba?
(Müzik - Duygusal)
(Telefon zili sesi)
Alo.
-(Jale ses) Alo, Yeliz Hanım? -Evet.
Yeliz Hanım, merhaba. Ben Doktor Jale. Bahar Çeşmeli'nin doktoruyum.
Kendisi acil durumlarda aranacak kişi olarak sizin numaranızı vermiş.
Ne oldu, bir şey mi oldu?
(Jale ses) Hayır hayır, lütfen. Merak etmeyin, bir şey yok.
Sanırım Bahar Hanım'ın yakınısınız ve hastalığından haberiniz var, değil mi?
Evet.
Yeliz Hanım, rica etsek bir ara hastaneye uğramanız mümkün mü?
Yardımınızı isteyeceğimiz bazı konular var.
Tabii gelirim. Hatta istiyorsanız şimdi geleyim.
Öyle mi? Harika.
-Tamam, bekliyorum. -Tamam, yarım saate oradayım.
(Jale ses) Görüşmek üzere, iyi günler.
(Müzik)
-Günaydın. -Günaydın.
Aa! Kızım, sen kahvaltı mı hazırlıyorsun?
(Şirin) Evet.
Bugün kahvaltılar benden.
Ama sen hiçbir şey yapmayacaksın anneciğim, otur. Ben yapacağım her şeyi.
Sağ ol.
Neredeler?
Gittiler.
Ha, iyi.
İyi mi?
Nesi iyi bunun Hatice?
Çocuklar sofraya oturmaya çekiniyorlar...
...kendi aralarında fısıldayarak konuşuyorlar.
(Enver) Ben bunda iyi bir taraf göremiyorum.
(Hatice) Ben onlara sofraya oturmayın mı diyorum?
Aranızda fısıldaşarak mı konuşun diyorum?
Aa, niye her şey için beni suçluyorsun anlamıyorum ki.
Senden çekiniyorlar Hatice, görmüyor musun?
Onlara gidin diyeceksin diye ödleri kopuyor çocukların.
Onlara ne zaman gidin derim biliyor musun?
Her gün bu sebepten dolayı kavga edersek, huzurumuz kaçarsa.
(Hatice) Tıpkı şu an yaptığın gibi.
O yüzden bırak, ben bildiğim anneanneliğimi yapayım.
Sen de istediğin gibi dedeliğini yap.
Tamam mı?
(Müzik)
Haklısın Hatice.
Özür dilerim.
Hadi kızım, acıktık.
Bitiyor.
(Kapı vurma sesi) Efendim.
(Kapı açılma sesi)
-Jale Hanım? -Efendim.
Merhaba ee, Yeliz ben. Telefonda konuşmuştuk az önce.
-Ha, merhaba. Merhaba, hoş geldiniz. -Hoş bulduk.
-Buyurun şöyle. -Müsaitsiniz değil mi?
Tabii tabii, lütfen buyurun.
-Geldiğiniz için teşekkür ederiz. -Hayırdır inşallah.
Önemli bir şey yok.
Ama konuşacaklarımız aramızda kalsın.
Tabii.
Çünkü Bahar'ın tedavisi süresince sizin yardımınıza ihtiyacımız olacak.
(Jale) Yani şöyle demek istiyorum.
Bahar gibi bir hastanın yanında yetişkin biri olmadan...
...yalnız başına yaşaması oldukça riskli bir durum.
O yüzden öncelikle sizden ricam Bahar'ın ailesinin yanında kalmasını sağlamanız.
Biliyorum, inanın biliyorum. Bu çok zor.
Ama hem onun hem çocukların iyiliği için. Kalmak zorunda.
-Tamam. Anlıyorum. -İkincisi de...
...Bahar'ın hastalığını ailesiyle paylaşması için onu yüreklendirmeniz.
Çünkü bizim şu anda ailesine ilik nakli için test yapıyor olmamız gerekiyor.
Ama biz ne yazık ki vakit kaybediyoruz, geç kalıyoruz.
Tamam, tabii.
Son olarak da stresten uzak durmalı.
Onu üzecek şeylerin yakınından bile geçmemeli.
Elimden geleni yaparım.
Teşekkür ederiz, sağ olun.
(Kapı açılma sesi)
(Kapı kapanma sesi)
(Ayak sesi)
(Müzik)
(Ayak sesi)
Sevgi bu işte.
Dünyadaki her şeyi güzelleştiren tek şey.
Sevgi.
Başka hiçbir şey değil.
Sevgisiz bir kalpse en büyük cehennem.
(Müzik - Duygusal)
İçinde cehennemi taşıyanların Allah yardımcısı olsun.
(Müzik - Duygusal)
Ben sevgisiz değilim!
(Şirin) Seni seviyorum! Annemi de seviyorum!
(Kapı kapanma sesi)
Ve Sarp'ı!
Onu nasıl sevdiğimi bilemezsin!
(Müzik - Duygusal)
(Bağırma sesi)
(Müzik)
Bahar?
İyi misin sen?
İyiyim iyiyim, merak etme. Oluyor arada böyle.
Bana bak, kötü görünüyorsun sen. Gel bir beş dakika otur şuraya.
Gel bakayım. Geç bir su vereyim sana.
Otur bakayım.
(Müzik)
(Araba sesi)
(Kapı açılma sesi)
Arif Bey.
(Yeliz) Merhaba.
Merhaba.
Ben Bahar'ın eşyalarını almaya gelmiştim.
Ya kusura bakmayın, sabah erken gelecektim aslında...
...ama acil bir işim çıktı.
Önemli değil. Baba, iki dakika dükkâna bak, geliyorum.
Tamam.
(Arif) Buyurun, çıkarayım ben sizi.
Çantam arabada kaldı ama bir şey olmaz, değil mi?
Yok yok, sorun değil. Dikkat edin, kaymayın.
(Müzik)
(Kapı açılma sesi)
(Kapı kapanma sesi)
(Müzik)
Bunlar size gidecek olanlar.
Üstüne yazmış zaten Yeliz diye.
(Yeliz) Peki bunlar ne olacak?
Bunlar için de öbür gün bir arkadaşım gelecek.
-Hepsine birden fiyat verecek. -Ah ya, kıyamam.
Hepsinde anısı var.
(Yeliz) Fakirlik işte.
İnsanın mazisini bile alıyor elinden.
Neyse, ben bunları indireyim.
(Müzik)
(Kapı gıcırtısı sesi)
Ya bir şey diyeceğim.
(Müzik)
-Dünden beri kafam fena takıldı. -Hayırdır?
(Sessizlik)
-Bahar'ın kardeşi var ya. -Şirin.
Evet. Ya o bir süredir buralarda dolanıyordu.
Bana geldi hatta müşteri gibi.
Atölye kuracağız, onun için ev lazım falan diye.
Bak sen!
Ben de gösterdim bir iki yer.
Söylemedi mi ben Bahar'ın kardeşiyim diye?
Yok, yok ya. Söyler mi?
-Adım Melek dedi hatta. -Melek dedi?
Aa, sahiden mi ya?
Evet.
Öyle kaydettim.
Al işte.
Melek Hanım.
Bu nasıl bir manyak kadın ya?
Sen nereden anladın peki Bahar'ın kardeşi olduğunu? Kim söyledi?
Akşam Bahar'la çocukları anasına ben bıraktım.
Sonra bu geldi.
Ve hiçbir şey olmamış gibi bir de elimi sıktı.
Şaştım kaldım, ne diyeceğimi de bilemedim.
-Söylemedin mi Bahar'a? -Yok, fırsat olmadı.
Tanımıyor gibi yaptı seni değil mi?
Hı.
Bir de pişkindi ki.
Allah Allah.
Ne yapsak? Arayıp söylesem mi Bahar'a kardeşin buralarda dolanıyordu diye?
Yok yok.
Doktor o evden ayrılmamasını söyledi.
Üzülmesin de dedi.
Tedavi bitince söyleriz artık, ha?
Şimdi boşu boşuna derdine dert, kuruntusuna kuruntu katmayalım kadının.
Orası da doğru.
Zaten o Şirin, senin onu tanıdığını biliyor.
-Ayağını denk alır artık. -Bilmem ki.
Daha ne tür bir manyak olduğunu tam anlayamadım.
Sen şu kızın telefon numarasını versene bana.
Bende de kalsın her ihtimale karşı.
Söyle.
(Kapı açılma sesi)
Ben geldim! (Kapı kapanma sesi)
Şirin!
(Sessizlik)
Enver?
(Müzik - Duygusal)
(Müzik devam ediyor)
-(Doruk) Anne. -(Bahar) Hı?
Biliyor musun okulda Pamuk isimli bir tane kedi vardı.
Ee?
O da dört tane çocuk doğurdu.
(Bahar) Dört tane mi? Ne güzel Dorukcuğum. Aa.
-Ama dokunmamıza-- -(Enver) Bahar!
-Merhaba Enver abi. -(Enver) Aa!
-Enver dede. -Tatlım. Tatlım.
Ay güzeller, ay. Ee...
Nasılsınız, nasıl geçti ilk gününüz bakalım?
-Gayet, gayet güzeldi. -Rahat gidip geldiniz mi?
Evet, evet Enver abi. Çok rahat gidip geldik.
-Çok güzel. -Sen nereye gittin Enver dede?
Ha, benim yılbaşı piyango biletime amorti vurdu.
-Ben de onu değiştirmeye gittim. -(Nisan) Hıı.
-Evet. -(Doruk) Amorti ne demek?
Amorti, Dorukcuğum...
...sen biletini veriyorsun, sana yenisini veriyorlar demek.
-Anne. -Hı?
Bizim yılbaşın biletimizde amorti var mı?
Hayır, Dorukcuğum. Çünkü biz yılbaşı bileti almadık.
Neden?
Bilmem.
Ama biliyor musunuz babanız hep bilet alırdı.
Anne, biliyor musun, ben rüyamda babamı gördüm.
Öyle mi?
Kocaman bir arabası vardı. Beni ona bildirdi.
Öptü ve çok büyümüşsün dedi.
Ne kadar güzel bir rüya görmüşsün Dorukcuğum.
Sen rüya görmedin mi anne?
Gördüm tabii, gördüm. Görmez olur muyum?
Ne gördün?
Ee...
Hatırlamıyorum. Unutmuşum.
(Dalga sesleri)
(Martı sesleri)
(Dalga sesleri)
Bana kızgın mısın?
(Martı sesleri)
Evet.
Neden?
(Dalga sesleri)
Öldüğün için.
(Martı sesleri)
Bizi yalnız bıraktığın için.
(Martı sesleri)
Yanımızda olmadığın için.
Ve başkasını sevdiğin için.
(Müzik) (Dalga sesleri)
Bunların hiçbiri doğru değil.
(Müzik)
Hiçbir şey senin sandığın gibi değil.
(Müzik) (Martı sesleri)
Öyle mi?
(Müzik)
Anne, babam hep bilet alırdı dedin ya, bize hiç bilet çıktı mı?
Çıktı tabii.
Ben size bunu anlatmadım değil mi? Nasıl unuttum anlatmayı size bunu ya?
(Müzik)
Off.
Aşkım, nasıl oldum? Yakıştı mı? Ha? (Islık sesi)
Çok yakıştı ama çıkar bence.
Niye?
-Beğenmedin mi böyle? -Yani...
Ya böyle olsam beni sevmez miydin?
(Öpme sesi)
Gördüğün gibi severdim.
Ama ben ikna olmadım, biraz daha sevmen lazım.
Vallahi?
(Gülme sesi) (Öpme sesi)
Tamam, ikna oldum.
Off. Ay baş ağrıtır bu ya.
-Sevgilim. -Hı?
Peki, bu eskilerle vedalaşmaya da ikna olur musun? Mesela o gözlük?
Asla.
Asla olmaz. Babaannem bunu bulmaca çözerken takardı hep.
Ben de yaşlanınca takacağım.
Peki, babaanneciğinin mutlu günlerinde sırtını kaşıdığı bu el?
Yani onun yerine kendi elimi vermeyi teklif etsem?
Ee, ı ıh. Cık, bunun yeri başka.
-Ohh. -Ya anlamıyorum ki.
Millete babaannesinden altın gerdanlık kalır...
...kolye kalır, kürk kalır, bizimkine kala kala sırt kaşıyıcısı kaldı.
Sarp, ben asla kürk giymem. Bunu sen de gayet iyi biliyorsun.
Hı hı, bütün fakirler böyle söyler aşkım.
Ay ne fenasın sen. Ne alakası var? Aa!
Ya fakir dedim de aklıma geldi, bizim piyango biletimiz nerede?
Aa, doğru ya. Nerede? Hadi getir bakalım.
Ne bileyim nerede? Önce ben sordum nerede.
Ee aşkım, ben onu senin mavi defterinin arasına koydum.
-Mavi def... -Evet, hadi getir bakalım.
Ya kulüpte kaldı.
Ah. Ne diyorsun ya?
-Merak etme ama dolapta, kilitli. -Ha, iyi, iyi.
Aa, bir dakika.
Ben biletin numaralarını yazdım defterime.
Evet. Nerede benim defterim?
Hah, ver şunu. Şu defteri ver. Aşkım, ver defteri.
-Yazdın mı? -Evet, yazdım.
Niye?
Çünkü sana güvenmiyorum. Olur da büyük ikramiyeyi kazanırsan...
...neme lazım kaçıp gidersin diye yazdım bir kenara.
Ay Sarp bakma öyle, şaka yapıyorum herhâlde.
Bahar ya!
Babaannem hep yazardı, bana da ondan geçmiş herhâlde.
Hadi bakalım, getir.
(Doruk) Bir şey çıktı mı?
-Çıktı. -Amorti mi?
(Gülme sesi)
Ne amortisi Doruk.
-(Sarp) Sekiz, bir-- -Bir dakika, bir dakika.
20 bin YTL.
-20 bin YTL mi? -Aşkım, 20 bin YTL!
(Bağırma sesi) 20 bin YTL.
(Sevinç çığlıkları) Aşkım bize çıktı, bize çıktı.
(Vurma sesi) Aa!
Aşkım iyi misin? Bahar iyi misin?
Aa! Kafam. Ahh!
İyi falan değilim, kafamı acıttın.
Ah! Sana inanamıyorum Sarp.
Resmen parayı bulunca benden kurtulmaya çalıştın.
Tamam, tamam. Hadi gidip şu bileti alalım...
...sonra da sana yeni bir kafa alırız. Hadi gel. Gel, gel.
(Enver) Sakın bileti kaybettik deme.
-Anne kaybettiniz mi? -Aa!
Ne kadar sabırsızsınız ya. Bırakın bir anlatayım hikâyeyi şöyle.
-Kesin kaybetmişler. -Bana da öyle geliyor.
Niye?
Çünkü Dorukcuğum, 20 bin lira kazansalardı...
...havuzlu ev alırlardı, araba alırlardı.
-Ohoo, ve daha bir sürü şey alırlardı. -Beni dinleyecek misiniz?
Babanızla bileti almak için arabaya bindik.
Yolda giderken de o parayla ilgili hayaller kurmaya başladık.
(Sarp) Diyorum ki bence bu parayla gezelim. Hindistan, Kamboçya, Vietnam.
Ya dünyada gezilecek o kadar çok yer var ki.
Aşkım, bence şöyle güzel minik bir çiftlik evi alalım.
Ayy düşünsene, inekler, tavuklar. Ah çok güzel olur.
Nijerya, Kolombiya, Uganda.
Ay ben onun böyle bir tarafına bostan yaparım. Ekip, biçeriz.
Domatesler, maydanozlar, biberler, taze taze naneler. Ohh mis gibi.
-Ayy, kokusu burnuma geldi. -Baykal gölü, Sibirya.
Ya buzu kırıp sana balık tutmayı öğretirim.
Sarp ben ne diyorum, sen ne diyorsun.
Kazandığımız bütün parayı tatile mi harcayacağız? Öyle şey olur mu ya?
Kalıcı bir şeylere ihtiyacımız var. İleride çocuklarımız olacak bizim.
Bahar, sen ne saçmalıyorsun ya?
O parayla ne kalıcı bir şey Allah aşkına.
Yani alsan alsan 100 metrekarelik bir çiftlik evi alırsın.
Sonra ne yaparız?
İnekleri ranzaya alırız. Tavuklar, ineklerin kafasında yatar.
Başucumuza domates ekeriz.
Böyle ayak parmaklarımızın arasında sivri biber çıkar.
Hiç de bile. Bence gayet güzel bir yer bulabiliriz.
(Sarp) Bulamayız.
Yani kötü bir çiftlik evi fikri yerine şahane bir tatil öneriyorum.
Benim hayallerime verdiğin değer bu mu Sarp?
Önemli olan tek şey senin ne istediğin, öyle mi? İyi, peki.
Sen git tek başına Nijerya'ya falan. Ne istiyorsan yap.
Benim sarıhumma ya da veba olmaya niyetim yok.
Sevgilim, bu saydığım ülkelerin hiçbirinde veba yok.
Tamam, peki.
Tamam, sen ne istiyorsan yap o parayla. Ben hiçbir şey istemiyorum.
Hem zaten bileti de sen almıştın, o yüzden senin hakkın.
Japonya, oradan Vietnam, oradan Kamboçya, oradan Nijerya.
Nereye istiyorsan git tek başına.
(Araba sesi)
Aşkım, çok safsın biliyor musun?
Yani o parayla senin istemediğin bir şeyi yapacağımı mı sandın?
(Araba sesi)
Yine mi işlettin beni?
Sen niye bir türlü anlayamıyorsun?
Bu dünyada benim için senden daha önemli bir şey yok.
Bir kahkahan için...
...canımı veririm ben ya.
"Bahar gülsün, dünyam gülsün." yeni sloganım. Nasıl?
(Nisan) Çok tatlıymış babam.
(Doruk) Sonra ne oldu?
Kesin bileti bulamadılar.
Sonra...
(Ortam sesi)
-Aşkım çıkarsana bir daha bakalım. -Bakalım, kontrol edelim, emin olalım.
Şöyle.
6, 3, 8, 1! Doğru aşkım, doğru!
Evet.
-20 bin YTL kazandık. -Bir dakika dur, beni bir indirir misin?
-Hayatım vurmam kafanı bu sefer, söz. -İndir indir, o değil. O değil, indir.
Ne oldu? Bahar ne oldu?
(Sarp) Bahar? Hayatım iyi misin?
Çok kötü oldum ben, başım çok fena dön...
Dönüyor şu an, midem...
-Midem de çok kötü oldu bir. -İnanmıyorum ya.
-(Erkek) Her şey yolunda mı? -İyi iyi. Sağ olun.
Kalk hastaneye gidiyoruz.
Yok yok, iyiyim. Bir tuvalete gidersem bir şeyim kalmaz benim.
-Oo... -Aşkım?
-Bahar? Hayatım. -Oo...
Aa!
-Boşu boşuna geldik buraya. -Cık.
-Ay sıkıldım ben, kalkıyorum. -Ya, hayatım.
Lütfen, biliyorsun ben evhamlı biriyim.
Sen?
Sarp, sen evhamlı biri değilsin.
Sen benim hayatımda gördüğüm dünyanın en rahat adamısın.
Evet, dünyanın en rahat adamıyım ama...
...mevzu sen olunca evhamlı biriyim.
(Gülme sesi)
Evet. Bahar Hanım'la ilgili endişelenecek bir durum yok.
-Hah. Teşekkür ederiz. -(Doktor) Ama...
-Ama? -Sevinilecek bir durumu var.
Tebrik ederim Bahar Hanım, hamilesiniz.
(Gülme sesi)
-Gerçekten mi? -Evet, bebek bekliyorsunuz.
-Ah! -Tekrar tebrik ederim.
Teşekkür ederiz.
(Müzik) (Gülme sesi)
Sarp, duydun mu doktoru? Doktoru duydun mu? Ben...
Ben hamileyim, bizim çocuğumuz olacak. Bebeğimiz olacak.
(Gülme sesi)
Ben hamileyim, hamileyim.
Sarp, sen sevinmedin mi?
Ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ben hayatımda...
...hayatımda ben böyle bir şey yaşamadım.
Böyle bir sevince nasıl dayanır ki insan?
İkimizin bebesi. Anne...
Ben baba, ben...
Sarp, Sarp! Aşkım, Sarp!
Pardon, bir hemşire bakabilir mi lütfen?
Pardon, bir bakar mısınız lütfen?
Aşkım? Sarp!
-Bana mı hamileymişsin anneciğim? -Evet.
Bana?
Dorukcuğum, sana hamileliğim bambaşka çok güzel bir hikâye.
(Bahar) Onu sonra anlatırım ama olur mu?
Anneciğim sonra ne oldu?
Bütün paramızla bebek eşyaları aldık.
Doğuma falan da gitti tabii. Çok güzeldi, çok eğlenmiştik.
-(Bahar) Bunun güzelliğine bak. -(Sarp) Aa, çok güzelmiş harbiden.
-Çok tatlı filler. -Şuna baksana sen de.
Ama biblo bu, gerçek değil. Çok güzel Sarp.
-(Sarp) Evet. -Şuna bak. Çok şirin.
Şuna bak şapkasına.
Hayatım şunlara bak.
Aa, evet, onlar da lazım tabii değil mi?
-Alayım mı bir tanesini? -Hayır hayatım.
-Ver ya. -Geç sen, yürü.
Aşkım şuna baksana, çok tatlı değil mi?
(Sarp) Ya senin kadar değil.
-Tulumba'yı da o gün mü aldınız? -Evet. Tulumba'yı da o gün aldık ya.
Bak Dorukcuğum, babam senin en sevdiğin oyuncağı almış.
Aa, Tulumba mı?
Evet anneciğim, Tulumba tabii.
Tulumba'yı aldık, bak eve gittik.
Baban ne dedi biliyor musun?
"Ben bunu ikinci çocuğuma saklamak istiyorum," dedi.
"Eminim onu çok sevecek," dedi.
Ve öyle de oldu Dorukcuğum. Öyle olmadı mı?
-Ha? -(Doruk) Evet anne.
(Bahar) Evet annem. Hadi bakalım.
(Bahar) Hadi bakalım.
Sağ ol Enver abi.
(Bahar) Hadi çıkarın montlarınızı.
(Müzik)
(Kapı kapanma sesi)
(Bahar) Al bakalım Tulumba'yı da.
(Bahar) Ee, nasıl bakalım, memnun musunuz yeni evimizden?
Evet.
Ben değilim.
Sen niye değilsin?
Çünkü fısıldamak çok zor.
Ee, dedim ya anneciğim, fısıldamanıza gerek yok.
Normal sesinizle konuşabilirsiniz.
Anne, arkadaki bahçe çok güzel değil mi?
Evet, çok güzel.
Ya ben o bahçeyi çok seversem?
Sev. Ne olur ki?
Ama o zaman buradan taşınmak zorunda kalırsak çok üzülürüm.
O yüzden çok sevmesem daha iyi olur.
Çok fazla oynamayacağım orada.
Bence bir yeri sevmende, yani çok sevmende hiçbir sorun yok.
Öyle mi?
(Bahar) Öyle tabii.
Hem daha buradan taşınmıyoruz ki.
Senin canın şu anda ne istiyor?
Önemli olan o.
Çıkıp arka bahçede oynamak mı istiyorsun?
Çık orada oyna. Orayı çok mu sevmek istiyorsun? Çok sev orayı.
Eğer kaybetmekten korkuyoruz diye...
...bir şeyi sevmekten kaçarsak...
...bence hayat çok...
...sıkıcı olur.
Sence de öyle olmaz mı?
Öyle olur.
O zaman ben de bahçeyi çok çok çok, hem de çok seveceğim.
Aferin benim akıllı kızıma.
Hadi yat bakalım.
Güzel güzel uyuyun, rüyalar görün, tamam mı?
(Nisan) Tamam.
(Kapı açılma sesi)
Şirin, hadi kızım. Başlıyor bizim program.
Aa, unuttum ben onu. Dur geliyorum.
Hadi kızım.
(Kapı kapanma sesi)
(Kapı vurma sesi)
(Kapı açılma sesi)
Bahar...
Ay ay ay, uyudular mı bunlar?
Canım benim.
Enver abi, öyle fısıldamana gerek yok. Uykuları derindir. Uyanmazlar.
Sen ne yapıyorsun burada?
Ben kitap okuyorum.
Tamam, sonra okursun. Gel bizim yanımıza. Vakit daha erken.
Yok, gerek yok, sağ ol.
Gel diyorum, gel. Biraz oturursun, daha sonra yatarsın. Hadi, hadi.
Peki.
(Kapı açılma sesi)
(Enver) Gel, gel kızım, gel.
Geç geç geç...
(Müzik)
(Selçuk Yöntem ses) Evet İbrahim Bey, 500 lira kazandık.
(Selçuk Yöntem ses) Ben yine de şıkları okuyayım.
(Selçuk Yöntem ses) 1000 liralık resim geliyor.
-(Selçuk Yöntem ses) Soruyu görelim mi? -(İbrahim ses) Görelim.
(Selçuk Yöntem ses) Resimdeki hareketin sadece ad ve soyadın...
...baş harfleriyle yapılan kısa şekline ne ad verilir?
(Selçuk Yöntem ses) A, kaşe. B, mühür. C, kısaltma. D, paraf.
Bu adam da çok şanslı ha. Böyle soru mu olur?
Tabii ki paraf.
D, paraf, kesin, işaretleyin.
(Müzik)
Vaov, bildin anne.
Aman canım, bunda bilmeyecek ne var ki?
(Selçuk Yöntem ses) 5000 liralık resim geliyor.
(İbrahim ses) Görelim.
Bak bu resimle ilgili. Sen bilirsin.
(İbrahim ses) Görelim.
(Selçuk Yöntem ses) Hangisi bu sanat dalında kullanılan...
...malzemelerden biri değildir?
(Selçuk Yöntem ses) A, tuval. B, kapo.
Tuval değil.
(Selçuk Yöntem ses) D, palet.
(Şirin) Palet hiç değil.
Tamam ya, kapo bu. Bak göreceksin.
(İbrahim ses) B, kapo, kesin, işaretleyelim.
İşte bu. O kadar kursa gidiyorum.
Bahar çay ister misin?
Yok, sağ ol Enver abi.
Kek al biraz. Bak bu havuçlu kek. Annen yaptı.
Çok teşekkür ederim ama tokum ben.
Meyve al bari. Bak, bizim bir manav var burada--
Enver, amma soru sorup durdun ya!
(Hatice) Bırak kendisi alsın ne istiyorsa.
Sorma öyle.
(Müzik - Gerilim)
(İbrahim ses) Görelim.
(Selçuk Yöntem ses) Resimde gördüğünüz araç...
...ülkemiz trafiğinde geçiş üstünlüğü bakımından...
...kaçıncı sıradadır?
(Selçuk Yöntem ses) A, birinci...
Birinci tabii canım. İtfaiye.
Bence de.
Yok, üçüncü.
Hı, tabii.
Onca insan yansın yani.
Bir ambulans, iki organ nakil aracı...
...üç itfaiye.
Olur mu canım öyle?
Yangında kaç kişinin hayatı tehlikede.
Ambulansla bir mi?
B, ikinci, kesin, işaretleyelim.
(Enver) Bravo Bahar ya. Nasıl bildin? Helal olsun.
Bravo sana. Bravo.
(Selçuk Yöntem ses) Organ nakil araçları ikinci sırada.
(Telefon zili sesi)
Ah, bu ne?
(Telefon zili sesi)
Alo, Hayriciğim...
...nasılsın?
(Enver) Evet, evet, evet, biliyorum, konuşmuştuk.
Bak nasıl yapalım biliyor musun?
Senin oğlan Şirin'i arasın, Şirin anlatır ona.
Bak veriyorum ben sana Şirin'in telefon numarasını.
Senin kâğıdın, kalemin var mı?
(Enver) Tamam, bekliyorum.
(Müzik - Gerilim)
(Enver) Hah, tamam, bak şimdi...
...Şirin'in telefon numarası 05--
(Hatice) Enver!
Dur bir. Atölyeye geçeyim.
Hatice böyle işte. Yarışma başladı mı kimseyi konuşturmuyor.
(Müzik - Gerilim)
Ben de bir su alayım ya.
Gördün değil mi? Kızım, ben sana söylemedim mi?
Sen niye hâlâ numaranı değiştirmiyorsun anlamıyorum.
(Hatice) Bak az kalsın yakalanıyordun.
Ben sordum soruşturdum. O kadar da zor değilmiş bunu yapmak.
Tamam anne ya. Değiştireceğim bir ara.
Ay delirtecek bu adam beni!
Gördün sen de. Neredeyse numaranı söyleyiverecekti.
Tamam. Tamam Hayriciğim. Hadi görüşürüz.
Rica ederim. Rica ederim.
Bizim bir arkadaşın oğlu da güzel sanatlar kursuna gitmek istiyor da...
...onu Şirin'le bir konuşturalım dedim.
Şirin, bizim Hayri'nin oğlu arayacak seni.
Soracakları varmış. Verdim numaranı.
Tamam baba.
(Televizyon sesi)
(Müzik - Gerilim)
Hatice...
...iyi misiniz?
İyiyiz Enver. Niye sordun?
Ne bileyim.
Baksana Bahar, bembeyaz değiller mi?
Yok, bana pek de öyle gelmedi. Gayet...
...iyi görünüyorlar.
Bir şeyimiz yok ya, iyiyiz. Niye sorup duruyorsun baba?
Allah Allah!
(Müzik - Gerilim)
Ben yatayım artık.
-İyi geceler. -İyi geceler.
İyi geceler abla.
Yarın sabah kaçar gibi gitmek yok tamam mı Bahar?
Kahvaltı edeceğiz beraber.
Tamam Enver abi.
(Müzik - Gerilim)
(Müzik - Duygusal)
(Yeliz dış ses) Bu da mı bana geliyor?
(Bahar) Evet.
En azından evliliğimin bir yalan olduğunu hatırlamama gerek kalmayacak her saniye.
Annemin bana bir iyiliği.
Bence haksızlık ediyorsun.
Belki birkaç hafta önce başlamış bir şeydi kızım bu.
Ondan önceki yılların niye yalan olsun ki?
Vallahi bana hiç öyle gelmedi o mesajlardan.
Mesajların tarihlerine baktın mı peki?
Yok.
Baksana, o zaman ne zaman başladıklarını anlarsın.
En azından evliliğinin ne kadar bir zamanının yalan olduğunu anlayıp...
...diğer kısmı için acı çekmekten kurtulursun.
(Müzik)
(Müzik devam ediyor)
(Müzik)
(Müzik devam ediyor)
Ben bir bahçeye çıkıp hava alayım.
(Müzik)
(Telefon çalma tonu)
Yeliz hadi aç, ne olur aç. Yeliz lütfen.
Uf...
(Müzik)
-(Yeliz ses) Alo. -Alo, Yeliz...
Yeliz, Sarp yaşıyor.
Sarp hayatta ya. Sarp yaşıyor.
(Müzik - Duygusal)
(Kapı zili sesi)
(Kapı açılma sesi)
-(Yeliz) Aa, merhaba. -Merhaba.
Ben Bahar'a bakmıştım ama...
Yeliz ben, arkadaşıyım.
Bahar çocuklarla birlikte dışarıda ama epey oldu.
Birazdan gelirler. Buyurun.
Yok, hiç rahatsız etmeyeyim o zaman.
Olur mu öyle şey canım? Buyurun içeri.
Zaten arkadaki parka gittiler. Ararız, gelirler olmadı.
Peki.
(Ayak sesi)
Alayım ben paltonuzu.
-Siz annesisiniz herhâlde. -Evet.
Çok benziyorsunuz. Oradan anladım.
Öyle mi?
Genelde bana benzetmezler. Babasına benzetirler de.
Aa, yok, çok benziyorsunuz.
Hani duruşunuz, bakışınız falan aynı. Oradan anladım.
Buyurun, buyurun.
(Ayak sesi)
Alın size terlik de vereyim.
Zahmet etmeseydiniz. Ben alırdım.
Teşekkürler.
Buyurun geçin.
Ben ortalığı toparlarım şimdi.
Ben temizliğin ortasında geldim değil mi?
Yok canım, önemi yok. Buyurun, oturun siz şöyle.
Yok yok. Annem evde sürekli temizlik yapar.
(Şirin) Biz dört kişilik bir aileyiz.
Anne, baba, çocuk ve elektrik süpürgesi.
Artık daha da kalabalık oldunuz.
Kızım, Yeliz Hanım Bahar'ın arkadaşıymış.
Öyle mi? Hoş geldiniz.
-Hoş bulduk. -Ben de diyorum kim bu.
Ee, nereden arkadaşsınız ablamla?
İş yerinden.
Hı, o zaman siz iş yerinin sahibisiniz.
Aa, yok, evlendim ben.
Yani evlendim, artık Bahar'la çalışmıyoruz biz.
Hı, ne güzel.
Keşke ablam da evlense.
Değil mi anne? Bak hanımefendi ne güzel evlenmiş.
Ne diyeyim kızım yani? Kendisi bilir. Kısmet.
Evet ama o kocasını hâlâ çok seviyor.
Yani ben de diyorum evlen diye ama...
...biliyorsunuz, çok büyük aşkmış onlarınki.
Yani binde bir görülecek bir şey.
Tabii Bahar da unutamıyor.
İnsan bu kadar çok sevilince kolay kolay yerine başka bir şey koyamıyor.
(Şirin) Vallahi koyamıyor mu bilmiyoruz ama...
...bize öyle gelmedi sanki. Değil mi anneciğim?
Ablamı buraya eski ev sahibi getirdi de.
Arif Bey.
Siz o zaman onu da tanıyorsunuzdur.
Canım, peşinden koşan çok.
Kimler istiyor kimler.
Tabii güzel kız. İyi huylu. Edepli.
(Yeliz) Ama o kimseye yüz vermiyor.
İlle de kocası.
(Kapı açılma sesi)
Hıh, ablam da geldi.
Ablacığım, misafirin var.
(Yeliz) Ben geldim.
-Yeliz hoş geldin. -Yeliz teyze.
(Yeliz) Çok özlemişim sizi.
(Yeliz) Canım.
(Öpme sesi)
(Bahar) Gel kızım.
Aslı ve Tunç nerede? Gelmediler mi?
Gelmediler tatlım.
Niye?
Çünkü onları arkadaşlarına bıraktım da...
...siz niye kısık sesle konuşuyorsunuz bakayım?
Anneannem kızmasın diye.
Niye öyle söylüyorsun çocuğum? Duyan da gestapo sanacak beni.
(Hatice) İstediğin gibi konuş.
Canım, hoş bulduk.
(Yeliz) Ee, nasılsın bakayım?
(Bahar) Ben iyiyim. İyiyim ben. Çok iyiyim.
Alıştınız mı yeni evinize?
(Bahar) Evet, alıştık, alıştık.
Alıştı tabii canım. Niye alışmasın?
Ekmek elden, su gölden.
(Şirin) Yemek hazır, ev sıcak.
(Şirin) Hayır, kim olsa alışır.
Anne evi bir başka tabii.
Tabii.
Yeliz, biz seninle arka bahçede konuşalım mı? Hava da güzel.
Burada otursaydınız.
Yok, biz arka bahçeye geçelim.
Ben şu montumu alayım bir.
(Bahar) Dur ben alırım.
-(Bahar) Bu değil mi? -(Yeliz) Evet canım.
Ablacığım, bunları unuttun.
Neyi?
(Müzik - Gerilim)
Nisan, Doruk...
...biz şimdi Yeliz teyzenizle arka bahçede birazcık sohbet edeceğiz.
Siz odaya gidip güzel güzel oynayın, tamam mı?
Tamam.
Ay ama anneciğim artık fısıldamanıza gerek yok.
Anneanneniz dedi ya. Değil mi anne? Fısıldamalarına gerek yok.
Yok tabii, fısıldamalarına gerek yok.
(Bahar) Evet.
Hadi öpün bakayım siz anneannenizi.
(Bahar) Öp bakalım anneanneni kızım.
(Müzik - Gerilim)
Sen de öp oğlum anneanneni.
Zorlama çocuğu canım.
(Bahar) Yok yok, o da istiyor. Öp.
(Müzik - Gerilim)
Hadi gel bakalım. Geçin odanıza.
(Bahar) Hadi bakalım, geç.
-(Yeliz) Bahar buradan değil mi? -Evet evet, o taraftan.
(Bahar) Işığı da açtım.
Biz arka bahçedeyiz. Bir şey olursa seslenin, tamam mı anneciğim?
(Kapı kapanma sesi)
(Müzik - Gerilim)
Ne yapayım canım kadının gözü önünde?
Bravo vallahi ya.
Kendi evimizde biz fısıldar olduk.
Yok artık!
Bir de mıç mıç!
(Müzik - Gerilim)
(Yeliz) Ama senin bu kardeşin de var ya...
...az değil ha.
(Bahar) Al. Üşüme.
Anlattığın kadar varmış.
Sağ ol canım.
Hadi anlat bakayım. Ne demek Sarp ölmedi?
Yeliz, mesajlar kazadan sonra atılmış.
Söyledim ya sana telefonda da. Yaklaşık bir hafta sonra atılmış.
Ne demek o ya? Nasıl olur?
Bilmiyorum. Bilmiyorum Yeliz.
Ama aklımı yitirmek üzereyim.
Ne oldu? Sarp nerede? Ne yapıyor? Ne yer? Ne içer? Ben bilmek zorundayım.
Ya belki de mesajların tarihlerinde bir hata vardır.
Yani telefondan kaynaklanan.
Hayır hayır. Öyle bir şey olamaz.
Olamaz çünkü Sarp'la benim mesajlaşmalarımıza baktım.
Onların tarihleri doğru gözüküyor.
Onlar doğruysa onlar da doğru.
(Müzik - Gerilim)
Baharcığım...
...acaba diyorum sen şimdi bunları düşünmesen.
En azından tedavin bitene kadar.
Takmasan kafana bunları.
Yeliz, sen iyi misin?
Ne demek takmasan kafana bunları?
Sarp yaşıyor diyorum, hayatta diyorum, sen ne diyorsun bana ya?
Hem mesajların tarihlerine bak diyen sen değil miydin?
(Bahar) Baktım işte.
Sarp yaşıyor Yeliz. Hayatta.
Benim bir şey yapmam lazım. Onu bulmam lazım.
Ben böyle yaşayamam ki.
Bulacağız o kadını o zaman.
Yani öldükten sonra hâlâ mesajlaştıklarına göre...
...o biliyordur nerede olduğunu.
Hı.
Belki de hâlâ o kadınladır değil mi?
Ama sana bir şey söyleyeyim mi? Bunun hiçbir önemi yok benim için.
Hiç önemli değil.
Ben sadece Sarp'ı bulmak istiyorum. Onu görmek istiyorum.
Sadece bu.
Versene bakayım sen şu kadının numarasını.
Benim bir tanıdığım var.
Belki o öğrenir kim olduğunu.
Sahiden mi?
Ama bak, söz vermiyorum ha.
Rica edeceğim sadece.
Yani eli kolu uzun biri.
Hah, burada.
(Müzik - Gerilim)
Al.
Ben de bir kahve yapayım bize. Bu çay soğumuştur.
Tamam.
(Müzik - Gerilim)
(Arif dış ses) Dünden beri kafam fena takıldı.
-Bahar'ın kardeşi var ya... -Şirin.
Evet. Ya o bir süredir buralarda dolanıyordu.
Söylemedi mi ben Bahar'ın kardeşiyim diye?
Yok. Adım Melek dedi hatta.
Melek dedi. Sen şu kızın telefon numarasını versene bana.
(Müzik - Gerilim)
(Müzik devam ediyor)
(Telefon zili sesi)
(Müzik - Gerilim)
(Telefon zili sesi)
(Müzik - Gerilim)
(Müzik devam ediyor)
Bu dizinin detaylı alt yazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
Alt Yazı: Miliza Koçak - Ece Naz Batmaz - Ayhan Özgören - Feride Tezcan - Çağıl Doğan
Son Kontrol: Beliz Coşar
Teknik Yapım: Yeni Gökdelen Tercüme
(Müzik - Jenerik)